Review of the concert in De Oosterpoort, December 3rd

Saybia makes high expectations easily come true

Popular Danish soft-rock band brings public in ecstasy
This Monday Saybia and Grand Avenue performed at the Oosterpoort. In spite of the week of Sinterklaas (Santa Claus, but then the Dutch version on December 5th), there were at least 1500 people who wanted to see these soft-rockers in the North of Holland.
And this wasn’t hard to understand: they’ve blown off the roof of the building!

Grand Avenue sounded like Coldplay in a positive way concerning the voice, with endlessly, sultry and never-ending guitar riffs. The sound of this band was like you’re in a state of dream, which you never wanted it to stop. An amazing support act!

The building of the stage lasted 30 minutes and the crowd started to scream, like they were in the middle of a socker game. It was very noisy, but this ended when Saybia came on stage and they all cheered before they started to play.

Søren’s voice was clear and you could hear his voice pretty good above the music (he was playing a semi-acoustic guitar or an electric one). This doesn’t mean that his voice was too obvious above the instruments, in the contrary. The sound was superior as you can expect from a band with the reputation of Saybia or the entrance prize: 27.50 euros.

The songs were stirred up, were dramatic and in good balance. It sounds sweet, but on the other hand it did rock! It’s cool that at one moment four band members were singing. And you don’t have to underestimate the electric piano. It wasn’t too dominant, but it did help the typical Saybia-sound, which so many people like.

On tv/radio Saybia is sometimes soft, but it’s the opposite live. The band looked solid and experienced and blows the public away without playing only the top-40 songs, which pleads for the quality of this band. So once in a while I’ve got chicken skin, because it sounded that nice. At the end they played 3 new songs: Godspeed into the future, Angel and Eyes on the highway, from their third album and the expectations were high, but these expectations came out perfectly. The enormous lightshow and art projected on a large screen and an encoure of more than half an hour the show was more than complete!

Rating

Author

Ennio Walsink (VPRO 3voor12)

Original Dutch version
Saybia maakt hooggespannen verwachtingen moeiteloos waar

Populaire Deense soft-rock band brengt publiek in extase
Maandag betrad in De Oosterpoort de Deense band Saybia de bühne, voorafgegaan door de eveneens Deense band Grand Avenue. Ondanks het feit dat het het begin van de week was en zo vlak voor Sinterklaas hadden minstens vijftienhonderd mensen er de tijd en geld voor over om deze soft-rockers van het kleine Noordelijke land te bezichtigen. En de reden waarom is ook niet zo moeilijk te begrijpen als je erbij was: Saybia speelde het dak eraf.

Grand Avenue klonk op een positieve manier een beetje als Coldplay qua zang, met oneindig zwoele, sussende en doordeinende gitaarriffs. De sound van deze band bracht je in droomtoestand waarvan je zou willen dat het nooit ophoudt. Een steengoed voorprograma dus.

Tijdens de opbouw van het podium voor de entree van Saybia die minstens een half uur duurde en het uiterste van het publiek vergde (men begon al te joelen al ware ze getuigen van een voetbalwedstrijd) galmde het in de grote zaal door het geroezemoes van honderden stemmen. Deze verstomden echter allen nadat de artiesten voor wie iedereen gekomen was onder luid applaus opkwamen en daarna de eerste noot inzetten.

Gelijk viel de heldere en duidelijk stem op van zanger en frontman Søren Huss, die erg goed te horen was boven de begeleiding uit (zelf speelde hij een semi-akoestische gitaar of een “gewone” elektrische gitaar). Dit wil niet zeggen dat de zang de instrumenten overschreeuwde, integendeel. Aan alles kon je horen dat de geluidskwaliteit superieur was, precies wat je kan verwachten van een band met een reputatie als Saybia, of de entreeprijs van EURO27,50.

Inhoudelijk waren de nummers die Saybia ten gehore bracht opzwepend, dramatisch en goed uitgebalanceerd. Het klinkt lief, maar aan de andere kant rockt het stevig. Erg gaaf was dat op bepaalde momenten vier van de vijf bandleden tegelijk zongen (hoezo achtergrondkoor nodig??). Niet te onderschatten was de inzet van de elektronische piano (dus géén keyboard). Het was niet te dominant aanwezig, maar hielp wel significant mee om die typische Saybia-sound te produceren waar velen mee weg lopen.

Op tv/radio klinkt Saybia vaak erg soft, maar live krijg je dat gevoel helemaal niet. De band komt vrij solide en ervaren over en speelde het publiek plat zonder teveel te strooien met hun top 40 hits, wat veelzeggend is voor de kwaliteiten van deze band. Af en toe kreeg je letterlijk kippenvel, zo mooi klonk het. Toen tegen het einde als verrassing drie nieuwe nummers werden gespeeld, Godspeed Into The Future, Angel en Eyes On The Highway, van het zojuist voltooide derde album van Saybia, ook Eyes On The Higway genaamd, waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen. Deze werden moeiteloos waargemaakt. Met extra’s zoals een uitbundige lichtshow en kunst geprojecteerd op een groot scherm achter het podium en een toegift van ruim een half uur was het optreden meer dan compleet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s