Review of the concert in Tivoli November 1st 2011 (in Dutch)

Overgave

Na een adempauze van een paar jaar is Saybia weer bezig met een album. En terwijl wij daarop wachten moet het Nederlandse publiek er even op gewezen worden hoe sterk deze band ook alweer was. Om alvast te wennen aan het nieuwe materiaal doet de band een kleine tour door Nederland en vanavond spelen ze in Tivoli.

Saybia is terug! In 2008 besloot de Deense band een pauze in te lassen van een paar jaar, onder meer om op die manier in alle rust persoonlijke tragedies te verwerken. In 2007 brachten ze hun derde album ‘Eyes on the Highway’ nog uit waarmee ze wederom het Nederlandse publiek in de greep hielden. Enerzijds zullen Deense bands een bepaalde instelling hebben waarmee zij vaak succesvol kunnen zijn in ons land. Anderzijds zijn de liedjes van Saybia, veelal gedragen door een (semi)akoestische gitaar en de prachtige zang van Søren Huss, van een dergelijk kaliber dat veelal vergelijkingen met bands als Coldplay en Travis worden gemaakt. Natuurlijk ook niet de minsten.   Na een (Deenstalig) soloalbum van Huss vorig jaar, doet de voltallige band nu weer een triomftocht langs de Nederlandse podia. Promotie voor een nieuw album? Ja, alhoewel tijdens het optreden ook aangegeven wordt dat deze nog lang niet af is. Wel worden er nieuwe nummers gespeeld waarbij opvalt dat Huss zichzelf bij deze nummers begeleid op de piano terwijl hij juist alle ‘krakers’ zingt met zijn gitaar om de nek. Het schakelen tussen deze nummers gaat ook nog niet heel soepel wat blijkt als Huss met zijn gitaar om zijn nek en met het nummer in volle gang erachter komt dat de microfoon nog op de standaard bij de piano zit.

Ook zakt zijn stem bij de nieuwere liedjes naar lagere regionen. Waar de zang voorheen ook vloeiend tussen de hoge en lage tonen schakelde, moet Huss vanavond de hoge tonen afknijpen. Pas halverwege de set is zijn stem opgewarmd en gaat het zingen soepeler. Het overgrote gedeelte van het publiek vanavond zal hier weinig om malen. Zij hebben zich allang overgegeven zoals Huss zelf ook al opmerkt: ‘Holland surrendered a long time ago’. Vervolgens wordt ‘I Surrender’ ingezet waarbij alle aanwezige stelletjes innig hun armen om elkaar heen slaan (‘I surrender myself into the arms of a beautiful stranger’). Vervolgens wordt luidkeels meegezongen met afsluiter ‘Briljant Sky’, een loflied voor optimisten wereldwijd en dezen zullen ook, alle schoonheidsfoutjes van vanavond ten spijt, Saybia en hun nieuwe album volgend jaar wederom vol overgave in hun armen sluiten.

Rating

None

Author

sapsite.nl

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s