Review of the concert on January 8th 2013

review_70Dutch review by the Dutch magazine LiveXS
Saybia/Cody
Dinsdag 8 januari, Paradiso, AmsterdamHet Deense Saybia bestond vorig jaar twintig jaar en besloot dit te vieren door in de hoofdstad Kopenhagen het debuut album The Second You Sleep integraal te spelen. Omdat de band in Nederland ook erg geliefd was met de hits The Day after Tomorrow en het titelnummer beproefde de band ditzelfde concept in Paradiso, hun favoriete zaal.Tekst Maurice van der Heijden

Voordat het begint is het eveneens Deense Cody de opwarmer van de avond. Dat wil niet helemaal vlotten. Niet dat de mix van indiepop en folk slecht gespeeld wordt, het is de zanger/gitarist die het publiek niet naar zich toe weet te trekken. Soms komt de band energiek voor de dag, maar vaak blijft het hangen in zoetigheid, waar de drummer niet op lijkt te zitten wachten aangezien hij er bij zit alsof hij compleet los wil gaan maar dit niet mag.Een volle zaal gaat wel direct los als 7 Demons wordt ingezet. De leden vanSaybia mogen dan een stukje ouder zijn, (en in het geval van zanger/gitarist Søren Huss ook een stuk steviger) de bravoure en klasse spat gelijk van het oude werk af. Het is niet te merken dat de band de laatste jaren zelden samen heeft gespeeld. De band speelt losjes en ontspannen. De stem van Huss is misschien wat rauwer geworden, maar op het podium mag dat wel. TijdensSecond You Sleep knipperen langzaam gloeilampjes op de bühne wat de romantische sfeer van het nummer alleen maar ten goede komt.

Voor de rest is de band Spartaans bezig en weet in Snake Tongue Beast, een nummer dat acht jaar geleden voor het laatst op de setlist stond, nog behoorlijk rockend voor de dag te komen. De gouden combi tussen Huss’ stem, de subtiele keyboardtonen, de drijvende gitaarpartijen en dito drumpartijen zorgen nog altijd dat de elf nummers van het debuut tijdloos zijn. De dromerige rock/pop songs staan nog steeds als een huis. Ik durf te wedden dat de band tien jaar na dato niet had verwacht nog steeds twee avonden in Paradiso te vullen.

Lachend ontvangt de zaal het weetje over Empty Stairs dat de song gaat over een dame die eerst fluit speelde in een orkest waar Huss de trompet hanteerde en later werkzaam bleek in het rode lampencircuit van Kopenhagen. Het is niet aan het dromerige nummer af te horen, maar de anekdote laat wel treffend zien hoe gemakkelijk de zanger/gitarist iedereen om zijn vingers wint. Op stille wijze wordt met The One For You uiteindelijk de show besloten.

In een uur bewijst Saybia dat het met het debuut nog steeds goud in handen heeft. De eerste drie toegiften overtuigen dan toch een stuk minder op het energieke Brilliant Sky na. Het afsluitende I Surrender is een bekende maar werkt als een nachtkaars. Gelukkig komt het vijftal nog één keer terug om dat vlekje weg te poetsen met het positieve en opzwepende Bend the Rules.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s