Review: SAYBIA – No Sound From The Outside

After eight years of silence Saybia is back with a new album. The Danish band broke out in 2002 in the Netherlands with the single The Day After Tomorrow, in the wake of bands like Coldplay and Travis, who were successful in that period with comparable dreamy and fragile pop tunes. In subsequent years, Saybia continued to perform well in our country, and the first two albums, The Second You Sleep and These Are The Days also stood for weeks in the album charts.

But shortly after the publication of the third, disappointing album, with the prophetic title Eyes On The Highway hit fate intervened when the girlfriend of singer Søren Huss tragically was killed in a car accident. A tragedy that the band brings increased in 2008 to a break and maybe the towel throwing all resign.
During that time, Huss wrote off the pain and sorrow of themselves through two extremely intense, Danish-speaking solo albums before together with bassist Jeppe Knudsen careful to work Saybia new material.

The result is called No Sound From The Outside and marks an impressive return of five. Huss may not reach the incredibly high notes of the debut on this comeback album, instead won his voice to warmth and depth.
But the songs have more finesse and offers more diversity than in the first two long players. (On this third album the band would rather not speak at all, but more on that in quite soon the interview had Muzine.nl with Søren Huss and keyboard player Jess Jensen.)

No Sound From The Outside opened modestly with the largely acoustic Airplanes And Submarines, while the title track and the Beatle-esque Black Hole still closest to the ‘old’ Saybia sound come close. One Minute Man, with one in Mr. Foppe similar appealing character, for Saybia concepts actually ‘n cheerful and upbeat song, built around a Keane-like piano motif. And It’s About Time and It’s Been Way Too Long have more momentum than we are used to Saybia.
At least equally worth mentioning the beautifully built Hollow Is Your Promise, and especially the wonderful, to an orgasmic guitar wall toewerkende valve I’m Still Waiting.

After eleven songs Clearly Saybia with this great album risen from the ashes and is the most difficult years seems to have left behind. Although … if Huss in the closing song in a passionate manner “I’m still waiting, waiting for you. For you to come back, out of the blue “sings, goosebumps walking you still duimendik on the back.

Author:

Ronald Renirie, Muzine.nl on 02 Oct 2015

Rating:

8 out of 10

Original Danish version:

Na acht jaar radiostilte is Saybia terug met een nieuw album. De Deense band brak in 2002 in Nederland door met de single The Day After Tomorrow, in het kielzog van bands als Coldplay en Travis, die in die periode succesvol waren met vergelijkbare dromerige en breekbare popdeuntjes. In de jaren daarna bleef Saybia het goed doen in ons land, en de eerste twee albums, The Second You Sleep en These Are The Days stonden dan ook wekenlang in de albumlijsten.

Maar kort na het verschijnen van het derde, tegenvallende album, met de profetische titel Eyes On The Highway sloeg het noodlot toe, toen de vriendin van zanger Søren Huss op tragische wijze om het leven kwam bij een auto-ongeluk. Een tragedie die de band er in 2008 toe brengt een pauze in te lassen en er misschien het bijltje helemaal bij neer te gooien.
In die periode schrijft Huss de pijn en het verdriet van zich af middels twee uiterst intense, Deenstalige solo albums, alvorens samen met bassist Jeppe Knudsen voorzichtig aan nieuw Saybia materiaal te gaan werken.

Het resultaat heet No Sound From The Outside en markeert een indrukwekkende terugkeer van het vijftal. Huss mag dan de onwaarschijnlijk hoge noten van het debuut niet meer halen op dit comeback album, in plaats daarvan heeft zijn stem aan warmte en diepgang gewonnen.
Maar ook het songmateriaal heeft meer finesse en biedt meer diversiteit dan op de eerste twee langspelers. (Over dat derde album spreekt de band liever helemaal niet meer, maar daarover heel binnenkort meer in het interview dat Muzine.nl had met Søren Huss en toetsenist Jess Jensen.)

No Sound From The Outside opent bescheiden met het grotendeels akoestische Airplanes And Submarines, terwijl het titelnummer en het Beatle-esque Black Hole nog het dichtst bij het ‘oude’ Saybia geluid in de buurt komen. One Minute Man, met een op Meneer Foppe gelijkend personage in de hoofdrol, is voor Saybia-begrippen zowaar ‘n vrolijk en up-tempo song, gebouwd rond een Keane-achtig pianomotief. En ook It’s About Time en It’s Been Way Too Long hebben meer vaart dan we van Saybia gewend zijn.
Minstens evenzeer een vermelding waard zijn het mooi opgebouwde Hollow Is Your Promise, en vooral de prachtige, naar een orgastische gitaarmuur toewerkende afsluiter I’m Still Waiting.

Na elf songs is duidelijk dat Saybia met dit prachtalbum uit de as herrezen is en de moeilijkste jaren achter zich lijkt te hebben gelaten. Hoewel…als Huss in dat afsluitende nummer op hartstochtelijke wijze “I’m still waiting, waiting for you. For you to come back, out of the blue” zingt, loopt het kippenvel je toch nog duimendik over de rug.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s