Saybia: “We had to try to find the strength to go on” (in Dutch)

Saybia is back with a new album “No Sound From The Outsid” after eight years of silence. From the moment the single “The Day After Tomorrow” and the accompanying album “The Second You Sleep” were picked up by 3FM in 2002, the Danish band was happy with the Netherlands, and as the band was compared with bands like Travis, Muse and Coldplay a steadily growing group of music lovers bonded with the romantic and dreamy guitar pop songs. But a few months after the release of the third album “Eyes On The Highway” in December 2007, fate intervened for singer Søren Huss. His late girlfriend was tragically killed, and almost immediately afterwards the band decided to take a break….

Author:

Ronald Renirie, muzine.nl on October 5th 2015

Read the full interview in Dutch:

Saybia: “ik moest proberen de kracht te vinden om verder te gaan.”
Na een stilte van acht jaar is Saybia terug met een nieuw album getiteld No Sound From The Outside. Vanaf het moment dat de single The Day After Tomorrow en het bijbehorende album The Second You Sleep in 2002 opgepikt werden door 3FM ging het de Deense band voor de wind in Nederland, en wist het vijftal in het kielzog van bands als Travis, Muse en Coldplay een gestaag groeiende schare muziekliefhebbers aan zich te binden met hun romantische en dromerige gitaarpop liedjes. Maar enkele maanden na de release van het derde album Eyes On The Highway sloeg in december 2007 het noodlot toe voor zanger Søren Huss. Zijn vriendin kwam op tragische wijze om het leven en vrijwel direct daarna besloot de band er voorlopig het bijltje bij neer te gooien. 

Maar we zijn inmiddels dus acht jaar verder, en op een prachtige en zonovergoten dag, eind augustus, zitten Huss en toetsenist Jess Jensen er opgewekt bij in de binnentuin van een Amsterdams hotel. Saybia is blij om weer terug te zijn en heeft zin in de release van het nieuwe album en de aankomende toer door Nederland. “Het voelt goed om het nieuwe album af te hebben en er mee de boer op te gaan,” zegt Søren Huss. “Het is een lang maar prettig proces geweest dat eigenlijk met mij en Jeppe (Langebek, bassist) begonnen is. Om de een of andere reden begonnen we weer af te spreken in onze oude oefenruimte. Na een tijdje hebben we een open uitnodiging naar de overige bandleden gestuurd om mee te komen doen, en al snel zaten we elke dinsdagavond weer in ons oefenhok, gewoon om te kijken wat er zou gebeuren.”

Vreemd Kereltje

Aanvankelijk had de band totaal geen behoefte aan op dat moment storende factoren uit de muziekindustrie, zoals platenmaatschappijen en pers. Zelfs niet aan oude Saybia songs als het wonderschone In Spite Of.

“We dachten zelfs niet concreet aan het uitbrengen van een album. We wilden ons puur focussen op het maken van nieuwe muziek en het plezier terugvinden in het creëren daarvan. We hadden op dat moment ook geen platencontract omdat onze deal met EMI voor de duur van drie albums was, dus we konden doen wat we wilden, en er net zo lang over doen tot het in onze ogen goed was.”

Inmiddels is er wel een platencontract, maar echte nervositeit over hoe de plaat na acht jaar radiostilte ontvangen gaat worden is er niet bij de bandleden. “We zijn eerder nieuwsgierig naar de reacties,” zegt Huss. Jess Jensen vult aan: “Het doel was vanaf het begin dat we weer bij elkaar zouden komen om muziek te maken die we zelf te gek vinden. Dat was het belangrijkste criterium. En natuurlijk ben ik ook heel nieuwsgierig naar hoe het album ontvangen gaat worden, maar als mensen het niets zouden vinden, is dat wat mij betreft ook prima. No Sound From The Outside is een plaat waar we zelf heel blij mee zijn, en nu hij uit is, hebben we geen enkele grip op hoe hij ontvangen gaat worden. Dus laat maar komen…hahaha.” Huss: “Uiteraard willen we wel heel graag dat mensen ‘m mooi vinden. Daar heb ik ook wel vertrouwen in, maar we staan vooral te popelen om de nieuwe songs live te gaan spelen.”

No Sound From The Outside is het meest afwisselende album van Saybia tot dusver. Er zijn zelfs een aantal songs op te vinden die, voor Saybia begrippen, opvallend opgewekt klinken. Een daarvan is One Minute Man, een up-tempo song, gebouwd rond een Keane-achtig piano thema en met een op Van Kooten en De Bie’s Meneer Foppe lijkend typetje in de hoofdrol.

Huss schiet in de lach. “Tja, da’s een vreemd kereltje. One Minute Man is een man die op zijn zachtst gezegd nogal van regelmaat houdt. Hij doet altijd alles hetzelfde en weet maar niet uit zijn vaste patroon te ontsnappen, terwijl hij dat eigenlijk wel zou willen. Ik denk dat we allemaal wel zo’n figuur kennen.”

Photo by Patrick Ryming

Photo by Patrick Ryming

Noodlot

Zoals eerder vermeld is een tragisch noodlot de voornaamste reden dat Saybia acht jaar lang uit het muzikale landschap verdween. Op 17 december 2007, enkele maanden na de release van het derde album Eyes On The Highway, kwam Camilla Jørgensen, de vriendin van Huss, om het leven bij een auto ongeluk in het Deense Valby. Huss bleef achter met hun dochtertje Ronja. Begrijpelijk dat Huss een flinke periode nodig had om na die gruwelijke gebeurtenis weer enigszins op te krabbelen.

“Dat ging echt stapje voor stapje. En natuurlijk was er de noodzaak voor mij om er voor mijn dochter te zijn. Dat werd mijn voornaamste focus in die tijd. Zij had na het ongeluk een vader nodig die sterk was, en er voor haar was. Niet een vader die zich zou verliezen in pijn en verdriet. Bovendien heb ik een hoop kunnen verwerken door het uitbrengen van mijn eerste solo album (Troen & Ingen, red.) die volledig ging over mijn persoonlijke verdriet en het verwerken daarvan. Ondanks het horrorverhaal waar ik in beland was, moest ik toch proberen om de kracht te vinden om verder te gaan met mijn leven, en langzaam maar zeker leren accepteren dat het niet allemaal een vreselijke nachtmerrie was, maar de keiharde realiteit.”
Langzaam verschijnt er een glimlach op zijn gezicht, wanneer Huss vertelt over de vrienden die hem overeind hielden in die periode. “Ik was in de gelukkige omstandigheid dat ik veel mensen om me heen had die er echt voor me waren, die me er echt doorheen hebben gesleept, en tegen me zeiden dat ik het me niet kon veroorloven om mezelf naar de kloten te helpen. Maar dat ik mezelf moest oprapen om er voor mijn kind te zijn. Zonder al die vrienden was het me sowieso nooit gelukt om hier nu, op deze prachtige zomerdag, met jou aan een tafeltje te zitten. Ik ben die mensen zo ongelofelijk dankbaar, dat is niet in woorden uit te drukken.”

De twee zogenaamde ‘verwerkingsalbums die Huss uitbracht in 2010 en 2012 waren allebei in het Deens. Iets wat voor hem zelf vanzelfsprekend was. Beide albums bereikten de platinum status in thuisland Denemarken. “Het was aanvankelijk helemaal niet de bedoeling om die albums uit te brengen.Ik ben die songs gaan schrijven als een soort therapie om het verlies van Camilla te verwerken, en kwam er al snel achter dat ik mijn gevoelens veel beter uit kon drukken in het Deens. In het Engels lukte het me gewoon niet.”

Saybia 2.0

Er zijn inmiddels dertien jaar verstreken sinds debuutalbum The Second You Sleep het daglicht zag. De Saybia van nu is dan ook een heel andere dan de Saybia uit 2002.

“We zijn zelfverzekerder dan toen. Zowel als mens als als muzikant. We durven het, in tegenstelling tot vroeger, nu pas aan om bij het schrijven van songs bands die ons beïnvloed hebben openlijk aan te halen, om bijvoorbeeld op zoek te gaan naar een ‘Joy Division gevoel’ in een nieuwe song. Vroeger was het echt not done om daar over te praten. Heel raar eigenlijk. We waren op de eerste albums ook misschien wat te afhankelijk van elkaar. We deden werkelijk alles samen. Pas veel later kwam de behoefte om allemaal op zoek te gaan naar zelfstandigheid. Dat ging niet vanzelf na al die jaren. Dat is echt een leerproces geweest. De aloude zoektocht naar volwassenheid.”

Jensen valt hem bij: “Ik zie ons nu als een Saybia 2.0. En een 2.0 kan niet bestaan zonder dat er ooit een 1.0 is geweest. Ik denk dat we het voor elkaar hebben gekregen om alle goede eigenschappen uit die 1.0 versie te filteren, en die te gebruiken als basis om verder te bouwen aan de 2.0 versie.”

Band met Nederland

Sinds 2002 is er een warme band met Nederland, en die band is wederzijds. Huss en Jensen weten heel goed waar die Dutch connection vandaan komt en zijn daar dankbaar voor. “Ten eerste hadden we natuurlijk het geluk dat 3FM ervoor koos om The Day After Tomorrow op te pikken,” zegt Huss, “en dat onze toenmalige platenmaatschappij EMI die single en het album in Nederland uit wilde brengen. Zij hebben destijds ook gewoon goed werk geleverd wat promotie betreft. En het feit dat we op het Lowlands festival mochten spelen in 2002 zorgde ervoor dat we in het clubcircuit konden gaan optreden in Nederland. Die clubs werden langzamerhand steeds groter omdat steeds meer mensen ons wilden zien.” Jensen: “Bovendien, en dat is echt geen slijmpraatje, houden we ook echt van de mensen hier in Nederland. Jullie hebben echt een goede vibe. Een vibe waar wij ons vanaf het begin moeiteloos mee hebben kunnen identificeren.”

Het Nederlandse publiek blijkt ook nog eens hondstrouw. Zo is op het moment van het interview het concert in Paradiso van 1 oktober al weken stijf uitverkocht, en op het moment van publiceren is er ook voor de optredens in Hengelo, Nijmegen en Den Haag geen kaart meer te krijgen. Alleen voor het concert in de Eindhovense Effenaar (11 oktober) zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar. “Ja, dat is echt ongelofelijk,” zegt Huss. “Vergeet niet: we zijn best wel een poosje weggeweest hè? Dan is het echt een waanzinnig goed gevoel dat, nog voordat het nieuwe album te beluisteren is, al zoveel mensen de moeite hebben genomen om een kaartje te kopen. Daar zijn we heel dankbaar voor. En het bewijst dat de klik die wij met Nederland hebben wederzijds is.”

Jensen ziet nog een andere reden voor die klik. “De Deense en Nederlandse taal verschillen ook niet zo heel veel van elkaar. Misschien dat dat er ook iets mee te maken heeft. Ik heb bijvoorbeeld vanmorgen een Nederlandse krant gepakt, en die kan ik zonder probleem lezen. Alleen het spreken wil nog niet zo lukken. En nee, dat gaan we hier ook niet proberen.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s